Alweer ruim een week geleden, maar nog goed op ons netvlies (en in de oren, maar daarover later meer): het 265e bondsschuttersfeest van de RK ZLSB dat georganiseerd werd door Schutterij Sint Paulus Epen. In het prachtige heuvelland, met onnavolgbare vergezichten en veel bezoekers. Vooral de organisatie was er trots op om op de gekozen locatie het bondsschuttersfeest te mogen organiseren. De schutters íets minder, want dat betekende wel bergop en bergaf marcheren tijdens de optocht. Maar hey, het was niet zo heftig als in Vaals en Vijlen en de optocht bleek uiteindelijk lekker kort dus dat kon makkelijk.

Omstreeks 09.30 uur verzamelden de eerste schutters zich bij de Holle Eik voor het inrichten en inladen van de materiaalwagen. Normaal doen we dat op zaterdagmiddag, maar nu was ervoor gekozen om het gewoon op zondag te doen. Geen extra opkomstmoment, maar inladen en wegwezen. Rond 10.15 uur vertrok de karavaan richting het mooie bergdorp voor de laatste van dit schuttersjaar. Het schema was weer druk en het was dus gelijk aanpoten. Het klaroenkorps mocht namelijk opnieuw het spits afbijten door gelijk om 13.00 uur uit te treden. Eigenlijk zouden we als eerste de presentatie doen, want we waren optochtnummer 2. Maar omdat het koningspaar ook in het muziekkorps zit en we niet op hetzelfde moment op twee plekken tegelijk kunnen zijn, is de organisatie gevraagd om te schuiven met de presentatie dus mochten we als laatste presenteren achter onze schuttersvrienden van het Nachtwachtgilde Berg & Terblijt die daar als gastvereniging waren uitgenodigd.

Het uittreden van het klaroenkorps ging heel goed, onze tambour-maître Daniëlle leidde het korps feilloos richting concertformatie en via marsformatie richting de uitgang en we werden daar achteraf ook fantastisch voor beloond. We kunnen ons niet heugen wanneer we voor het laatst met zo’n hoog puntenaantal zijn beoordeeld. Dat beloofde wat voor de rest van de dag.

Zoals gezegd mochten we als laatste vereniging aan de presentatie deelnemen. En daar dacht het aggregaat hetzelfde over, want tijdens het inmarcheren ontploften de boxen. Zo leek het tenminste, een hele harde piep en niemand die de uitknop vond waardoor een deel van de schutterij onze commandant Rick niet boven het geluid uit hoorde en we dus al met 1-0 achter stonden bij de beoordeling. Rick hees, iedereen doof en bijna op elkaar gebotst, want de eerste helft van de vereniging hoorde Rick’s commando’s wel en de tweede helft niet. Was overigens vast wel best grappig om te zien, maar natuurlijk niet fijn om mee te maken. Daarna snel naar de erewijn, want als laatste presenteren betekent dat de opening en start optocht snel er achteraan kwamen. De wijn dus nog niet goed en wel achter de kiezen, was het bijna rennen geblazen om naar het opstelterrein te komen. Het aggregaat was het er nog steeds niet mee eens, want “dae kloemel deit ’t noch ummer neet” hekelde de voorzitter van de organiserende vereniging. Meneer Pastoor kreeg “dae prul” wel aan de gang, maar zal een handje hulp van God hebben gehad. Voorzitter van de RK ZSLB Luc Wolters deed het daarom maar zonder microfoon en was hartstikke goed te verstaan. Lang verhaal kort, welkom en succes met de optocht!

De optocht. Het was niet te warm en niet te koud. Het was (of voelde als) een korte optocht en daardoor erg druk bezocht. Begin en einde defilé werden gekenmerkt door een prachtige boog vol bloemen waar we onderdoor moesten marcheren. En daarna waren we ook alweer snel bij het einde aangekomen. Toen was er tijd voor pauze. Hergroeperen, alles weer terug in de plooi en op naar de uittredens. De marketentsters Tess en Nikita en het koningspaar Renate & Dirk mochten samen uittreden evenals het keizerspaar Harry en Mascha en de bieleman Sonny. De jury zei het mooi tegen Dirk: “Wat zal dat een speciaal gevoel geven dat je tegelijk met je dochter in de ring mag staan”. En zo is het maar net.

Daarna was het tijd om te gaan schieten. Een zestal en een drietal deden in Epen mee voor de prijzen. Bij het zestal misten helaas een aantal schutters, maar de jeugd liet even zien hoe het moest. Tess en Jules schoten alle bölkes af, top gedaan! Het drietal bestaande uit Rick, Nick en Michelle schoot eveneens alles raak en dat bleek uiteindelijk een gouden combinatie, want zij waren het enige drietal met álles raak!! Al moesten ze wel lang wachten op die duidelijkheid, want in eerste instantie was er mogelijk sprake van kaveling en dat zou dan pas rond 20.00 uur plaatsvinden. Drietallen sluiten in kaveling namelijk áchter de zestallen aan. Weten wij veel, was inmiddels alweer zo lang geleden. Maar bij de bekendmaking van de kavelrondes werd duidelijk dat wij niet meer hoefden te kavelen, maar dat wij 1e waren. WAAUW!

Over prijzen gesproken, wij behaalden uiteindelijk de volgende (hoofd)prijzen:
1e prijs beste drietal: Rick Kulmer, Nick Jansen en Michelle Oostwegel
1e prijs mooiste koning: Dirk Van Melick
1e prijs mooiste keizer: Harry Schurgers
1e prijs beste bieleman: Sonny Jansen
2e prijs mooiste keizerin: Mascha Schurgers
2e prijs mooiste marketentster individueel: Nikita Hollanders
3e prijs hoogste aantal punten Presentatie, Optocht en Defilé
3e prijs beste muziekkorps 3e divisie
4e prijs mooiste marketentster jeugd: Tess Van Melick
Bordjesdrager Levi Timmerman kreeg van de organisatie een herinneringsmedaille in de envelop mee en die zal hij heel trots dragen op zijn uniform, naast die van Margraten.

In eerste instantie werden we ook 1e bij de beste presentatie, maar achteraf bleek dat men zich verteld had en zakten we helaas naar een 5e plaats. Al hadden we die 1e prijs toch echt wel verdiend gezien wat er allemaal gebeurde. Maar goed, snel de tent in en feestje bouwen. Met Tiroler Ohne Berge waarin onze oud-instructeur André Falize speelt was het een feestje en een genot voor het oor. Voor zover we het nog konden horen.. 😛 Nee grapje natuurlijk, het was nog even gezellig in de tent alvorens we richting huis konden om na te gaan genieten.

Op naar het koningsvogelschieten!