Dit jaar zijn we alweer 427 jaar oud en dat vierden we op zondag 22 maart 2026 met onze jaarmis, schuttersmaal en de huldiging van onze jubilarissen. Het was een prachtige, zonnige dag!

We verzamelden om 09.00u bij Gemeenschapshuis de Holle Eik vanwaar we marcheerden richting de Houthemse St. Gerlachuskerk voor de jaarmis onder leiding van onze geestelijk adviseur Pastoor Dieteren. Muzikale begeleiding was er van de soliste en dirigente van het kerkelijk zangkoor St. Caecilia, mevrouw Bernarda Meessen en natuurlijk van ons eigen klaroenkorps. Tijdens het Gerlachusoctaaf begin januari stond het klaroenkorps voor het eerst vooraan in de kerk, uit logistiek oogpunt. Maar dat was toen zo goed bevallen, dat we het dit keer ook zo hebben gedaan. Scheelt ook weer wat meters voor het koningspaar dat geacht werd om voorin in de banken plaats te nemen, maar ook 5 muziekwerken zou spelen in de H. Mis. Dus we hadden soort van het heen en weer. Pastoor Dieteren had speciaal voor ons voor een bankje gezorgd, maar dat werd uiteindelijk niet gebruikt.

De H. Mis was erg druk bezocht, wat bijzonder fijn was. Want zo konden meer mensen genieten van de prachtige folklore die onze mooie vereniging uitstraalt. Al stond niet iedereen er piekfijn op, want van diverse leden waren uniformonderdelen in reparatie. Daarom zou die dag ook de gebruikelijke groepsfoto niet worden gemaakt. Maar we waren er wel en iedereen had er zin in. De zon scheen door de glas-in-lood ramen van onze prachtige parochiekerk en bezorgde een moment van bezinning, zelfs voor fotograaf Raoul Limpens die onder het werken van de zonnestralen genoot.

Speciaal in deze H. Mis was dat aan het einde onze marketentsters Tess Van Melick en Nikita Hollanders uit hande van de marketentsters Anjes Coumans en Anja Erdkamp van de Stichting Marketentsters & Zoetelaarsters een officiële, door pastoor Dieteren gezegende marketentstermedaille ontvingen. Gelijk gaf mevrouw Coumans een lesje in de functie marketentster en zoetelaarster en legden ze samen de eed af.

Aansluitend aan de H. Mis werd er in processiemars naar het naastgelegen kerkhof gemarcheerd voor het herdenken van de overleden leden van Schutterij Sint Martinus. Dit wordt de laatste jaren gedaan bij het urnengraf van Arno Roeloffzen, ons laatst overleden, geüniformeerde lid. Pastoor Dieteren was voor de gelegenheid mee gemarcheerd en droeg ter plekke de gebeden voor. Ik mocht het bloemstuk bij Arno neerleggen, wat erg emotioneel was. Daar sta je normaal niet zo bij stil, maar nu kwam het wel binnen. De saluutschoten klonken en voor de gelegenheid speelde Richard Spee op zijn basklaroen “The Last Post”. Daarna marcheerden we terug naar de Holle Eik voor het schuttersmaal.

Maar niet voordat we de feestmiddag muzikaal hadden ingeluid met een aantal marsen van ons klaroenkorps. En aangezien het Tess haar verjaardag was, werd er ook een “Lang zal ze leven” gezongen. Iedereen kreeg al snel honger, dus werden de instrumenten opgeborgen en werd er aan tafel plaatsgenomen. Het schuttersmaal was -zoals inmiddels gebruikelijk- weer erg goed verzorgd en de uitbaters Henri & Angèle werden bedankt met een bloemetje voor hun gastvrijheid. Nadat er goed was gegeten en gedronken, was het tijd om alles aan de kant te schuiven.

Want de eerste huldiging van de dag was voor Ad Knops. Onze oud-instructeur en oud-officier is dit jaar namelijk 25 jaar lid van de OLS-Federatie en maar liefst 60 jaar lid van de Limburgse Bond van Tamboerkorpsen en hij had ons bestuur gevraagd om dit bij ons te mogen vieren. Voor de gelegenheid had Ad zelf een aantal muziekverenigingen en -korpsen uitgenodigd om dit samen met hem en ons te vieren, zijnde het klaroenkorps van Schutterij St. Sebastianus Margraten, het klaroenkorps van Schutterij St. Hubertus Schaesberg en zelfs Das Eifel Blasorchester Rescheid, die voor de gelegenheid ruim 1,5u met een touringcar hebben gereden om van de partij te kunnen zijn. De drie korpsen speelden onder zijn leiding 3 werken waarvan er 2 wel heel bekend voorkwamen. Richard had een speech van 4 (!) kantjes geschreven en droeg deze voor waarin onder andere werd gerefereerd naar zijn museum-woonkamer waarin alles gedragen en/of bespeeld is dat er hangt en waarin werd gememoreerd aan de vele verenigingen die van zijn ervaring, kennis en kunde mocht leren. Toen de interne huldiging voorbij was, kreeg hij van Josje vd Spek van de LBT een oorkonde en de gouden speld met 2 zirkonia uitgereikt en bij de oorkonde van de OLS-Federatie die Hans Faarts van de RK ZLSB uitreikte, hoorde de zilveren OLS-medaille. En zijn vriendin mocht ik een bloemetje aanbieden voor haar steun.

Dat de planning ging uitlopen en niet zo’n beetje, werd al tijdens het intern huldigen van Ad duidelijk. Maar op zo’n dag en met zoveel jaren aan schutters- en muziekervaring, mag dat! Want Ad was niet de enige die gehuldigd werd vorige week. En die andere twee waren ook niet de minste! Onze bijna 94-jarige beschermheer Jan Wortmann werd namelijk gehuldigd voor zijn 40-jarig lidmaatschap van Schutterij Sint Martinus en daarmee ook van de RK ZLSB en de OLS-Federatie. Nu was het de beurt aan voorzitter Mathie om de speeches van Richard te brengen aan het publiek en wel in het Limburgs. Maar Richard had ze niet in het Limburgs getypt, dus Mathie had er nog een hele kluif aan. Ook hier waren het 4 pagina’s, maar ook hier kun je natuurlijk niet in 4 pagina’s samenvatten wat dhr. Wortmann voor onze vereniging betekend heeft en nog betekent. Richard had heel erg zijn best gedaan aan de speech en zo kwamen we heel veel te weten over de geschiedenis van onze beschermheer. Maar het meest speciale van de dag voor hem was vast en zeker dat er een live verbinding werd gelegd met onze provoostgeneraal dhr. Oostwegel die vanuit Frankrijk op de terugweg was richting Nederland en daarom helaas niet bij de huldiging van zijn oud-buurman aanwezig kon zijn. Maar koste noch moeite waren gespaard en we zitten in 2026, dus werd de beamer aangezwengeld en het scherm omlaag gehaald en kwam daar als uit een filmset meneer Oostwegel in een rijdende auto op beeld. Hij ging met dhr. Wortmann ook down memory lane en haalde een aantal mooie herinneringen op. Dhr. Wortmann was erg verrast en dankbaar voor alle mooie woorden en gebaren en wij waren dankbaar dat hij weer in ons midden was. We hebben hem vanwege zijn gezondheid helaas een lange tijd moeten missen, maar gelukkig gaat het een heel stuk beter. Als cadeau namens de vereniging werden hem een aantal interessante leesboeken uitgereikt. Altijd handig, boeken heeft hij nog niet zo veel 😉 Na de interne huldiging kreeg dhr. Wortmann van Hans Faarts de oorkonde en de gouden medaille en speld uitgereikt. Deze passen mooi naast de medailles van de Rode Leeuw en de H. Sebastianus, het lintje “Ridder in de Orde van Oranje Nassau” en de eerder behaalde medailles en speldjes. En last but not least mocht ik zijn vrouw een bloemetje namens de vereniging aanbieden.

De laatste jubilaris van de dag was niemand minder dan Harry Schurgers, ome Harry uit het Geuldal en vooral onze onnavolgbare keizer! Hij kan maar liefst 65 jaar aan lidmaatschap achter zijn naam zetten, wát een prestatie! Daar is eigenlijk geen onderscheiding of jubileum voor en ook geen metaal of edelsteen die de waarde ervan dekt, maar Richard schreef terecht: “het is een leven lang trouw, een leven lang onderdeel van de schuttersfamilie”. Via het houten plankje “mit ’t trömke de Putwaeg op en aaf” tot koning, keizer en generaal en zelfs vicevoorzitter en voorzitter, geen taak was voor hem te veel en we konden altijd op hem bouwen met raad en daad. En nog steeds. Niet meer als generaal, wel weer als keizer. Een lichter uniform zorgt voor een langer geüniformeerd lidmaatschap en stiekem kan en wil hij ons nog niet missen. En wij hem natuurlijk ook niet! Hij was ook erg trots erop dat hij zijn jubileum samen met dhr. Wortmann kon vieren, samen hebben ze al 40 jaar schuttersgezelschap achter zich liggen en ze zijn allebei nog niet van plan om te stoppen. Alleen, wat geef je een 65-jarig jubilaris? Want daar zijn geen officiële onderscheidingen voor. Dus heeft het bestuur er zelf één bedacht. Voor elk half jubileum vanaf 35 jaar zal er een medaille worden gemaakt. En Harry zal de eerste krijgen. De onderscheiding is nog niet klaar, maar dat duurt niet lang meer. Ook hier waren we het bloemetje alweer bijna vergeten, dat was voor Gaby omdat zij Harry tijdens zijn koningschap heeft bijgestaan en de kleindochters altijd klaarstaan als we bordjesdragers zoeken. Dus ook hier is het bloemetje meer dan verdiend.

De verrassing van de dag was toch wel voor onze tamboers Maurice en Armand Roeloffzen. Of is het Armand en Maurice? Hoe dan ook, de heren ondersteunen ons klaroenkorps ook alweer bijna 40 jaar en dat verdient toch een promotie? Dus werden beide heren naar voren geroepen en werden ze bevorderd tot korporaal en krijgen ze een zogenoemd chevron op hun uniformjas gemaakt door de uniformmaker. Aangezien hun jassen daar toch al zijn, kan dat gelijk gedaan worden. Ondanks dat het geheimpje vrijdags ervoor tijdens een repetitie bijna was verklapt, was het voor de heren een fijne verrassing en een motivatie om nog even door te trommelen.

En toen was het alweer bijna namiddag en dus tijd om de laatste stukken vlaai “burgemeester” te maken. Buiten was het fantastisch weer, dus iedereen kon niet snel genoeg de zaal verlaten om frisse lucht te happen en te genieten van deze prachtige dag.